شصت و هفت روزگی
زندگی با یه بچه ی دوماهه ، یعنی زندگی با یک دست ! باید بتونین در حالی که نی نی رو بغل گرفتین خونه رو جمع و جور کنین ، تایپ کنین ، غذا رو هم بزنین ، کوکو ها رو زیر و رو کنین و ... اونم درحالیکه روز به روز تپل مپل تر هم میشه ! درد دست و خواب رفتن و خشک شدن پاها هم که دیگه عادی شده ! به خاطر خوابوندن نی نی رو ی پا همیشه خدا پاها دردناکن ، صبحا به خاطر ساعتها دست زیر سر نینی گذاشتن و شیر دادن هم باید از یه دست برای چند دقیقه اول صرف نظر کرد! عوض همه اینا چی داریم؟ یه جفت چشم شاداب و زنده که صبح سحری در حالی که پای سینه خوابیده سرشو چرخونده بالا و خوشحال و خندون بهت خیره شده ! و تا بهش نگاه میکنی زیونش و تا ته در میاره و اینجوری بهت صبح ...
نویسنده :
مامان
14:08


